Jestem w ogrodzie przed duzym domem. Od ulicy. Jezdze na jakims starym, zdezelowanym rowerze w kolko, to jest bardzo zabawne. Jazda zaspokaja moja chec zabawy. Pochlania moja uwage. Mam uczucie, ze wszystko mi sie udaje znakomicie. Obojetnie co robie. To cudowne uczucie spelnienia.

Za niskim plotkiem jest ulica. Panuje na niej totalny spokoj, jest cicho. Wielkie drzewa a pod jednym z nich, w jego bezpiecznym, luksusowym cieniu siedzi jakas dziewczyna i obserwuje mnie. Patrzy tak, jak dzieci obserwuja inne dzieci. Z uwaga i zainteresowaniem, chcecia poznania Nowego. Tak patrzy ona.

Pod wplywem jej obecnosci i tego doskonale harmonijnego momentu - jego zgodnosc z zamiarami Swiata jest wprost wyczuwalna...pod wplywem tego szalu zaczynam wznosic sie w gore. Wysoko tam gdzie drzewa patrza z gory na ludzi, wzbijam sie lekko i bezszelestnie, bez zadnego zamiaru i celu. Tylko dla przyjemnosci. Tak. Tylko dla niej. I dla dziewczyny? moze tez troche. Ona patrzy na mnie tak pieknie...i jest mi tak...jakbym sama siebie przez jej laskawe spojrzenie po raz pierwszy rozpoznala. Podlatuje do niej - a czuje, ze Piekno i Uroda tryskaja wokol mnie - we mnie -w niej! ...podlatuje do tej siedzacej na pustej ulicy dziewczyny i patrze na jej twarz...usmiecha sie do mnie lekko i stwierdza "Jestes hexe". Zataczam wielokrotnie kregi rekami wokol jej glowy a potem biore jej twarz w dlonie, caly czas lekko wiszac nad ziemia i potwierdzam ten fakt z radoscia. Zadnych unikow, zadnego zatrzymania. 

Ptaki spiewaja caly czas pieknie, jest chyba lato.

A lotu nie zapomne, bo byl jak zwykle jednorazowy, czysta radosc. Moze kiedys bedzie wiecej tego latania...;)